- Tether-CEO Paolo Ardoino betwist de voorkeur van de BIS voor getokeniseerde bankdeposito's en stelt dat volledig gedekte stablecoins veiliger zijn dan fractioneel reservebankieren.
- Pablo Hernández de Cos, algemeen directeur van BIS, bekritiseert stablecoins vanwege problemen zoals inwisselbaarheid, interoperabiliteit en financiële integriteit tijdens de wedstrijd in Jackson Hole.
- Het debat laait op nu Amerikaanse wetgevers de CLARITY Act overwegen, waarbij banken vrezen dat spaargeld zal wegvloeien naar stablecoins die rendement opleveren.
- De marktkapitalisatie van USDT bedraagt meer dan 183 miljard dollar, en de aanzienlijke acceptatie ervan in opkomende markten voedt de bezorgdheid over monetaire soevereiniteit en de financieringskosten voor banken.
De aanhoudende strijd tussen uitgevers van stablecoins en mondiale bankautoriteiten heeft een scherpe wending genomen. Paolo Ardoino, de uitgesproken CEO van Tether, heeft de Bank for International Settlements (BIS) rechtstreeks uitgedaagd vanwege haar recente goedkeuring van getokeniseerde bankdeposito's. Ardoino betoogt dat stablecoins, met name die volledig gedekt zijn door liquide activa zoals Amerikaanse staatsobligaties, een structureel veiliger alternatief bieden voor het fractionele reservesysteem dat ten grondslag ligt aan traditioneel bankieren. Zijn opmerkingen komen in reactie op een toespraak van BIS-directeur-generaal Pablo Hernández de Cos tijdens het Jackson Hole Economic Symposium, waar laatstgenoemde stablecoins afdeed als een ontoereikend alternatief voor fiatgeld.
De kern van dit conflict draait om een fundamentele vraag over de toekomst van geld. Hernández de Cos presenteerde een gedetailleerd betoog waarom getokeniseerde deposito's – in feite bankverplichtingen vastgelegd op een blockchain – de ruggengraat van het monetaire systeem zouden moeten vormen. Hij noemde zorgen over de inwisselbaarheid en interoperabiliteit van stablecoins en hun potentieel om illegale activiteiten te faciliteren. Ardoino draaide de rollen echter om en suggereerde dat de BIS zich "terecht zorgen maakt", omdat stablecoins volgens hem "de keizer zonder kleren" blootleggen: de inherente kwetsbaarheid van een banksysteem dat slechts een fractie van de deposito's in liquide vorm aanhoudt.
Stablecoins versus getokeniseerde deposito's: het reserveargument
Het centrale argument van Ardoino is een vergelijking van de dekking door activa. Hij wijst erop dat stablecoins zoals USDT "voor 100% gedekt zijn door liquide activa (d.w.z. staatsobligaties)", terwijl getokeniseerde bankdeposito's, in zijn woorden, "onverzekerde bankdeposito's zijn (meestal slechts voor 10% gedekt door liquide activa)". Dit scherpe contrast, zo betoogt hij, maakt stablecoins een betrouwbaardere waardeopslag. De CEO van Tether vroeg zich af waarom iemand vrijwillig zijn spaargeld zou parkeren in een product met fractionele reserves als er een volledig gedekt alternatief bestaat, en voegde eraan toe dat het financiële systeem zich nu in de "ontdekkingsfase" bevindt, waarin spaarders het verschil beginnen te beseffen.
Hernández de Cos blijft echter sceptisch. In zijn toespraak in Jackson Hole betoogde hij dat stablecoins geen "uniformiteit" hebben, wat betekent dat inwisseling tegen de nominale waarde niet gegarandeerd is, aangezien de prijzen op secundaire markten kunnen afwijken. Hij wees ook op problemen met "interoperabiliteit", waarbij hij opmerkte dat stablecoins verspreid zijn over incompatibele blockchains, en uitte zijn bezorgdheid over "financiële integriteit", verwijzend naar bewijs dat de meeste stablecoin-tegoeden zich in zelfbeheerde wallets bevinden, buiten het traditionele toezicht. De BIS-voorzitter waarschuwde verder voor risico's op macroniveau, waaronder het potentiële risico dat uitgevers van stablecoins "op de vlucht raken" als een golf van inwisselingen hen dwingt om snel reserveactiva te verkopen, wat de bredere markten zou destabiliseren.
Het regelgevingsstrijdveld: de CLARITY Act en de angst voor banken
Het debat reikt verder dan theoretische economie en belandt in de complexe wereld van de Amerikaanse cryptoregulering. De GENIUS Act, die vorig jaar werd ondertekend, bood een federaal kader voor betalingen met stablecoins, maar de langverwachte CLARITY Act zou een degelijke federale regelgeving voor digitale activa kunnen creëren. Dit wetsvoorstel heeft aanzienlijke kritiek gekregen van bankiers, die stellen dat het toestaan van cryptoplatformen om beloningen aan te bieden op stablecoin-tegoeden een massale verschuiving van deposito's van traditionele banken zou kunnen veroorzaken. De American Bankers Association, samen met 76 staatsbankiersverenigingen, heeft de leiders van de Senaat aangespoord om Sectie 404 van het wetsvoorstel te herzien, uit angst dat depositoverliezen ertoe zouden kunnen leiden dat lokale banken minder geld overhouden voor kredietverlening.
Citigroup-CEO Jane Fraser uitte in augustus dezelfde zorgen en waarschuwde dat de beloningen van stablecoins spaargeld bij banken zouden kunnen weglokken en hun vermogen om krediet te verstrekken zouden kunnen beïnvloeden. Dit is precies het risico dat Hernández de Cos benadrukte, door op te merken dat geld dat van commerciële bankdeposito's wegvloeit de financieringskosten van banken zou kunnen verhogen en uiteindelijk de leenkosten voor huishoudens en bedrijven zou kunnen opdrijven. Ardoino ziet dit echter als een natuurlijke marktcorrectie. Hij stelt dat als mensen zich realiseren dat gereguleerde stablecoins veiliger zijn , ze hun spaargeld naar deze betere beleggingscategorie zullen verplaatsen en het financiële systeem zich zal moeten aanpassen.
De groeiende aanwezigheid van USDT in opkomende markten
Ondertussen blijft USDT, de Amerikaanse dollar van Tether, de stablecoinmarkt domineren met een marktkapitalisatie van meer dan 183 miljard dollar. Ardoino heeft herhaaldelijk benadrukt dat USDT een essentieel instrument is voor economieën met beperkte toegang tot Amerikaanse dollars of traditionele bankdiensten. Hij wees erop dat sommige economieën nu sterk afhankelijk zijn van USDT voor zowel binnenlandse als buitenlandse handel, een feit dat de BIS niet is ontgaan. De centrale bank heeft gewaarschuwd dat een toenemend gebruik van in dollars luidende stablecoins buiten de Verenigde Staten de transmissie van het monetaire beleid zou kunnen verzwakken en de afhankelijkheid van externe monetaire omstandigheden zou kunnen vergroten.
Ondanks de kritiek blijft Ardoino onvermurwbaar. Hij betoogt dat de technologie van Tether de Amerikaanse staatsobligaties veiliger dan ooit heeft gemaakt door gedecentraliseerd eigendom van de Amerikaanse schuld te creëren, een oplossing die de traditionele financiële wereld niet heeft kunnen bieden. Het debat is nog lang niet voorbij, beide partijen houden voet bij stuk. De BIS blijft pleiten voor getokeniseerde deposito's, terwijl Tether het verhaal van volledige reserves en financiële soevereiniteit promoot. Nu de CLARITY Act door het Congres wordt behandeld, kan de uitkomst van deze botsing de toekomst van digitaal geld voor de komende jaren bepalen.
Uiteindelijk gaat het hier om meer dan een technisch meningsverschil; het is een filosofische strijd over vertrouwen, transparantie en de aard van geld zelf. Ardoino's metafoor van de "keizer zonder kleren" raakt de kern van de zaak: kan een systeem gebaseerd op fractionele reserves werkelijk concurreren met een systeem dat volledige dekking biedt? Het antwoord, nu beide partijen worstelen met de implicaties, zal waarschijnlijk bepalen hoe de volgende generatie financiële infrastructuur wordt opgebouwd. Voorlopig is de enige zekerheid dat het debat nog lang niet beslecht is en dat er enorm veel op het spel staat.
