- Prezes Tether Paolo Ardoino kwestionuje preferencję BIS dla tokenizowanych depozytów bankowych, argumentując, że w pełni zarezerwowane stablecoiny są bezpieczniejsze niż bankowość oparta na rezerwach cząstkowych.
- Dyrektor generalny BIS, Pablo Hernández de Cos, krytykuje stablecoiny za kwestie takie jak wymienialność, interoperacyjność i integralność finansowa Jackson Hole.
- Debata przybiera na sile, gdyż amerykańscy ustawodawcy rozważają ustawę CLARITY Act, a banki obawiają się ucieczki depozytów do stablecoinów oferujących nagrody.
- Kapitalizacja rynkowa USDT przekracza 183 miliardy dolarów, a znaczna część rynku rozwijającego się przyjęła tę technologię, co wzbudza obawy dotyczące suwerenności monetarnej i kosztów finansowania bankowego.
Trwający spór między emitentami stablecoinów a globalnymi organami bankowymi przybrał gwałtowny obrót. Paolo Ardoino, otwarty prezes Tether, bezpośrednio zakwestionował Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) w związku z niedawnym poparciem tokenizowanych depozytów bankowych. Ardoino argumentuje, że stablecoiny, zwłaszcza te w pełni zabezpieczone płynnymi aktywami, takimi jak amerykańskie obligacje skarbowe, oferują strukturalnie bezpieczniejszą alternatywę dla modelu rezerwy cząstkowej, który leży u podstaw tradycyjnej bankowości. Jego komentarze są reakcją na przemówienie dyrektora generalnego BIS, Pabla Hernándeza de Cosa, wygłoszone na Sympozjum Ekonomicznym w Jackson Hole, gdzie ten ostatni odrzucił stablecoiny jako niewystarczający substytut pieniądza fiducjarnego.
Sednem tego sporu jest fundamentalne pytanie o przyszłość pieniądza. Hernández de Cos szczegółowo uzasadnił, dlaczego depozyty tokenizowane – w istocie zobowiązania bankowe rejestrowane w blockchainie – powinny stanowić podstawę systemu monetarnego. Przytoczył obawy dotyczące wymienialności stablecoinów, ich interoperacyjności i ich potencjału do ułatwiania nielegalnych działań. Ardoino jednak odwrócił sytuację, sugerując, że BIS jest „słusznie zaniepokojony”, ponieważ stablecoiny obnażają to, co nazywa „cesarzem bez ubrania” – inherentną kruchość systemu bankowego, który utrzymuje jedynie ułamek depozytów w formie płynnej.
Stablecoiny kontra depozyty tokenizowane: argument o rezerwach
Głównym argumentem Ardoino jest porównanie zabezpieczeń aktywów. Wskazuje on, że stablecoiny, takie jak USDT, są „w 100% zabezpieczone aktywami płynnymi (tj. obligacjami skarbowymi)”, podczas gdy tokenizowane depozyty bankowe to, jak to ujął, „nieubezpieczone depozyty bankowe (zwykle tylko w 10% zabezpieczone aktywami płynnymi)”. Ten wyraźny kontrast, jak argumentuje, sprawia, że stablecoiny są bardziej wiarygodnym środkiem przechowywania wartości. Prezes Tethera zastanawiał się, dlaczego ktokolwiek miałby dobrowolnie lokować swoje oszczędności w produkcie z rezerwą cząstkową, skoro istnieje w pełni zabezpieczona alternatywa, dodając, że system finansowy znajduje się obecnie w „fazie odkrywania”, ponieważ deponenci zaczynają dostrzegać różnicę.
Hernández de Cos pozostaje jednak nieprzekonany. W swoim wystąpieniu w Jackson Hole argumentował, że stablecoiny nie są „jednolite”, co oznacza, że wykup po cenie nominalnej nie jest gwarantowany, ponieważ ceny mogą się wahać na rynkach wtórnych. Podkreślił również problemy z „interoperacyjnością”, zauważając, że stablecoiny są rozdrobnione w niekompatybilnych blockchainach, oraz podniósł kwestię „integralności finansowej”, powołując się na dowody na to, że większość sald stablecoinów znajduje się w portfelach zarządzanych przez siebie, poza tradycyjnym systemem monitorowania. Prezes BIS ostrzegł również przed ryzykiem na poziomie makro, w tym przed ryzykiem „poniesienia ryzyka” przez emitentów stablecoinów, jeśli fala wykupów zmusi ich do szybkiej sprzedaży aktywów rezerwowych, co zdestabilizuje szersze rynki.
Pole bitwy regulacyjnej: ustawa CLARITY i obawy banków
Debata wykracza poza teoretyczną ekonomię, wkraczając w zawiły świat regulacji rynku kryptowalut w USA. Ustawa GENIUS, podpisana w zeszłym roku, stworzyła federalne ramy dla płatności stablecoinami, ale długo oczekiwana ustawa CLARITY mogłaby ustanowić odpowiednie federalne regulacje dotyczące aktywów cyfrowych. Ustawa ta spotkała się z ostrą krytyką ze strony grup bankowych, które argumentują, że umożliwienie platformom kryptowalutowym oferowania nagród za salda stablecoinów może spowodować masową migrację depozytów z tradycyjnych banków. Amerykańskie Stowarzyszenie Bankierów (American Bankers Association), wraz z 76 stanowymi stowarzyszeniami bankowymi, wezwało liderów Senatu do rewizji sekcji 404 ustawy, obawiając się, że straty depozytów mogą ograniczyć finansowanie działalności kredytowej banków lokalnych.
Prezes Citigroup, Jane Fraser, powtórzyła te obawy w sierpniu, ostrzegając, że nagrody w postaci stablecoinów mogą odciągać depozyty od banków i wpływać na ich zdolność do udzielania kredytów. To właśnie to ryzyko podkreślił Hernández de Cos, zauważając, że pieniądze opuszczające depozyty banków komercyjnych mogą zwiększyć koszty finansowania bankowego, a w konsekwencji – koszty pożyczek dla gospodarstw domowych i firm. Ardoino postrzega to jednak jako naturalną korektę rynku. Argumentuje, że jeśli ludzie zaczną zdawać sobie sprawę, że regulowane stablecoiny są bezpieczniejsze , przeniosą swoje oszczędności do lepszej klasy aktywów, a system finansowy będzie musiał się dostosować.
Rosnąca obecność USDT na rynkach wschodzących
Tymczasem USDT Tethera nadal dominuje na rynku stablecoinów, z kapitalizacją rynkową przekraczającą 183 miliardy dolarów. Ardoino wielokrotnie podkreślał, że USDT jest kluczowym narzędziem dla gospodarek z ograniczonym dostępem do dolarów amerykańskich lub konwencjonalnych usług bankowych. Zwrócił uwagę, że niektóre gospodarki są obecnie silnie uzależnione od USDT zarówno w handlu krajowym, jak i zagranicznym, co nie umknęło uwadze Banku Rozliczeń Międzynarodowych (BIS). Bank centralny ostrzegł, że rosnące wykorzystanie stablecoinów denominowanych w dolarach poza Stanami Zjednoczonymi może osłabić transmisję polityki pieniężnej i zwiększyć zależność od zewnętrznych warunków monetarnych.
Pomimo krytyki, Ardoino pozostaje nieugięty. Argumentuje, że technologia Tethera uczyniła amerykańskie obligacje skarbowe bezpieczniejszymi niż kiedykolwiek wcześniej, umożliwiając zdecentralizowaną własność długu USA – rozwiązanie, którego tradycyjne finanse nie były w stanie zapewnić. Debata jest daleka od zakończenia, a obie strony obstają przy swoim. Bank Rozrachunków Międzynarodowych (BIS) nadal opowiada się za tokenizowanymi depozytami, podczas gdy Tether forsuje narrację o pełnych rezerwach i suwerenności finansowej. W miarę jak ustawa CLARITY przechodzi przez Kongres, wynik tego sporu może ukształtować przyszłość pieniądza cyfrowego na lata.
Ostatecznie to coś więcej niż techniczny spór; to filozoficzna walka o zaufanie, transparentność i samą naturę pieniądza. Metafora Ardoino „cesarz nagi” trafia w sedno problemu: czy system oparty na rezerwach cząstkowych może rzeczywiście konkurować z systemem oferującym pełne wsparcie? Odpowiedź, gdy obie strony zmierzą się z konsekwencjami, prawdopodobnie zadecyduje o tym, jak będzie budowana kolejna generacja infrastruktury finansowej . Na razie jedynym pewnikiem jest to, że debata jest daleka od rozstrzygnięcia, a stawka jest nie do przeskoczenia.
